Spiegeltje, spiegeltje aan de wand // De weg van Sam

BODY, SPIEGELTJE, SPIEGELTJE

Jouw lijf. Je hebt er maar één en je zit eraan vast voor de rest van je leven. “Spiegeltje, spiegeltje aan de wand” laat mensen naar zichzelf kijken; wat zie je en hoe ga je ermee om. Vandaag deelt Sam van ‘Op weg naar gelukkig zijn‘ zijn verhaal. De 17-jarige Sam deelt op zijn blog zijn persoonlijk verhaal over omgaan met een depressie, maar evengoed lifestyle, mind en travel. In zijn vakantie maakte Sam tijd om neer te pennen hoe hij met zijn lichaam omgaat en schreef hij een persoonlijke post voor de rubriek “Spiegeltje, spiegeltje aan de wand”.

“Ik zal me even voorstellen: Ik ben Sam, ik ben 17 jaar oud en ik ga na de zomervakantie mijn eindexamenjaar in op het vwo. Ik schrijf op mijn blog ‘Op weg naar gelukkig zijn’ over mijn strijd tegen depressie en daarnaast gooi ik er ook nog wat lifestyle, mind en traveling bij. Een redelijk diverse blog dus – maar vooral persoonlijk.

Mijn lichaamsbeeld – net als mijn zelfbeeld – heeft veel moeten doorstaan. Ik ben altijd al extreem lang geweest: ik ben op het moment maar liefst 1.98 m. Dat is heel lang. Ik hoor bijna op dagelijkse basis: “Jij bent echt extreem lang.” – Hier wordt ik stiekem een beetje moe van. Mijn lengte is echter wel makkelijk te verklaren: mijn vader is ook extreem lang, en mijn moeder is ook zeker geen dwerg. Ik ben al mijn hele leven groter geweest dan de meeste mensen om mij heen. Het maakte me altijd een buitenbeentje. Een soort van dan. Buiten het feit dat ik heel lang was als kind zijnde, had ik ook een hele andere persoonlijkheid: ik zat op waterpolo en ik las liever dan dat ik buiten speelde. Ik zat altijd verstopt in de boeken. Het heeft mij ook een mooi mikpunt gemaakt voor de pesters in mijn klas.

Doordat ik zo snel groeide – zeker tussen mijn 12e en 14e levensjaar – raakte ik ook mijn balans kwijt. Mijn lichaam moest constant wennen aan mijn lengte, waardoor ik nóg onhandiger werd dan ik al was. Ik stootte constant mijn hoofd en tenen. Noem het maar op. Tegen de tijd dat mijn lichaam het balans weer terug had gevonden, was ik wéér gegroeid. Doei balans. Hallo, tenen met wondjes en bulten op mijn voorhoofd.

Een ander effect van mijn snelle groei is geweest dat ik – ondanks waterpolo – nooit echt de breedte in ben gegaan. Als jullie denken aan waterpolo, denken jullie waarschijnlijk aan grote, brede, gespierde mannen. Laat ik jullie uit de dromen helpen: zo ben ik niet. Ik kon eten en sporten wat ik wilde, maar breed worden: ho maar. Ik werd alleen langer. Dit is in zo’n mate doorgegaan, dat ik op een gegeven moment een aantal keer de vraag heb gekregen of ik anorexia had. Omdat ik zo mager zou zijn. Ik was echter gewoon op gewicht, maar ik was niet gespierd en er zat ook bijna geen grammetje vet op mijn lichaam.

Naast het feit dat ik ook nog enorm lang aan het worden was in mijn puberteit, kreeg ik ook nog te maken met een veelvoorkomende en verschrikkelijke ontwikkeling op het lichaam van tieners: acne. Wat heb ik hier een moeite mee (gehad). Ik heb er nog steeds langzaam. Het heeft mij extreem onzeker gemaakt. Het is redelijk normaal, maar toch vond ik het lelijk. Het maakte me nog een stukje onzekerder. Het maakte me nog minder leuk dan ik mezelf al vond. Het heeft zeker bijgedragen aan mijn redelijk negatieve lichaams- en zelfbeeld.

Gelukkig begin ik nu mezelf steeds meer te accepteren voor wie ik ben: persoonlijkheid en uiterlijk. Het gaat in kleine stappen, maar het gaat steeds beter. Ik krijg nu al een half jaar de hulp die ik eigenlijk 3 jaar geleden al nodig had. Mijn lichaam heeft onder mijn slechte zelf- en lichaamsbeeld moeten leiden. Ik praat hier eigenlijk nooit over, met een enkele ziel wellicht. Ik weet nu in ieder geval dat er andere manieren zijn om mezelf te accepteren.”

Voel jij je net als Sam geroepen om te vertellen aan de buitenwereld hoe jij naar jezelf kijkt en hoe je met jouw lichaamsbeeld omgaat? Heb je een boodschap voor jouw lijf en wil je die boodschap delen met de lezers van Concept? Schrijf je dan snel in voor de volgende ‘Spiegeltje, spiegeltje aan de wand’.

Advertenties

Een gedachte over “Spiegeltje, spiegeltje aan de wand // De weg van Sam

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s